การทำ Fade ภาพ จางๆ

Posted: Thu Jul 21, 2005 4:52 am

Posted: Tue Jul 26, 2005 11:14 pm

...ลูกเล่นเยอะดีครับเกี่ยวกับจาวาสคริป อิอิ

Posted: Wed Jul 27, 2005 12:01 pm

ดีครับ

Posted: Wed Jul 27, 2005 12:11 pm

แล้วไปซื้อดาบที่ไหนคับพี่มีแต่ดาบเลเวล2ขึ้นทั้งนั้นของเลเวล1ขายไหนคับ

Posted: Wed Jul 27, 2005 12:13 pm

ไม่รู้จิงๆๆแรกต้องไปไหนทำยังไงถึงเลวเลขึ้น

Posted: Thu Aug 04, 2005 12:32 pm

ไม่รู้ๆๆพี่คับเกิดมาแล้วต้องไปไหนก่อนโปรดกรุณาบอฟทีคับ

Posted: Thu Aug 04, 2005 12:53 pm

ผมก็เป็นคนนึงนะครับ ที่ชอบร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ

(ร้องเพราะมากจนเพื่อนบ้านย้ายบ้านหนี ไป 3 ครัวเรือน)

แล้วผมก็ได้อ่านบทความดี ๆ จากเพื่อนส่งให้มา เลยเอามาฝากกันครับ แฮ่ ~

-----ตอนที่ 1 การเตรียมตัว

คนที่มีพรสวรรค์ติดตัวมาแต่เกิด - เสียงดีและร้องเพลงได้แบบเป็นธรรมชาติก็ไม่ต้องฝึกกันมาก แต่คนทั่วไปจะร้องเพลงให้ได้ดีก็ต้องใช้เวลาฝึกกันประมาณ 2 ปี

ในที่นี้จะตั้งสมมุติฐานไว้ว่าคนฝึกร้องอ่านโน้ตไม่เป็น พอรู้จังหวะเพลงโปรดของตัวเองอยู่บ้าง และฝึกเพื่อการร้องแบบสนุกสนานเพลิดเพลิน แต่นี่ไม่ใช่ข้อจำกัด คุณพุ่มพวง ดวงจันทร์ นั้นอ่านโน้ตสากลไม่เป็น แต่ก็ดังลั่นฟ้าเมืองไทยได้

คนที่หัดร้องเพลงโดยมากจะพยายามเลียนเสี ยงและลีลาการร้องของนักร้องเจ้าของเพลง แม้กระทั่งลูกคอ ต้นฉบับลงกี่ลูก ก็จะลงให้เท่ากันเป๊ะ ในการฝึกนี้ขอแนะนำให้เลิกทั้งหมดก่อน เราต้องเป็นอิสระจากนักร้องต้นแบบ เพราะคนเราย่อมมีเสียงที่ต่างกันออกไป อาจจะคล้ายคลึงกันบ้างแต่ก็ไม่เหมือนกันร้อยเปอร์เซ็นต์

โดยทั่วไปเร าก็จะเลือกร้องเพลงจากนักร้องที่เราร้องตามได้ง่ายอยู่แล้ว ถ้าเราเป็นผู้หญิงที่เสียงอยู่ในระดับเฉลี่ยของผู้หญิงทั่วไป (mezzo-soprano) แล้วไปร้องเพลงของนักร้องเสียงสูง (soprano) เราจะร้องได้ยาก เพราะฉะนั้น ให้เลือกเพลงที่ชอบและรู้สึกว่าร้องเสียงสูงได้โดยไม่ฝืนมากนักมาเพลงหนึ่ ง เขียนเนื้อเพลงที่เลือกมาใหม่พร้อมกับทำเครื่องหมายหายใจไว้ตรงตำแหน่งที่ เพลงเปิดโอกาสให้หายใจได้ อาจจะใช้เครื่องหมายถูก (�) ก็ได้ เช่น

เรือนแพ (�) สุขจริง…อิงกระแสธารา (�)
หริ่งระงมลมพริ้วมา (�) กล่อมพฤกษาดังว่าดนตรี (�)

จะใช้เครื่องหมายอื่นก็ได้ แล้วแต่ชอบ

หากมีเนื้อเพลงพร้อมโน้ตยิ่งดีใหญ่ เพราะได้เห็นโน้ตและเห็นจังหวะทั้งหมด (แต่ก็อาจจะทำให้คุณสับสนได้เหมือนกันถ้าไม่มีความรู้เรื่องโน้ตสากลและเค รื่องหมายกำกับต่าง ๆ เพราะอาจจะมีการกระโดดกลับไปกลับมา เนื้อร้องอยู่ไม่ต่อเนื่องกัน) ถ่ายเอกสารแล้วเขียนเครื่องหมายหายใจลงไปเลย

หากไม่ทราบว่าจะใส่เครื ่องหมายหายใจลงตรงไหน ให้ฟังจากต้นฉบับ ช่วงไหนที่เสียงคนร้องหยุดไป นั่นหมายความว่า เราหายใจตรงนั้นได้

แต่หากเรามีปัญหาในการหายใจ เช่นอายุมาก เราก็ไม่ต้องไปตามต้นฉบับเป๊ะ ท่อนไหนที่ต้นฉบับร้องยาว ๆ เราก็หาจุดตัดคำเอาเอง ซึ่งเป็นที่ที่เราจะ "แอบ" หายใจสั้น ๆ ได้ หากมีโอกาสคุณก็ต้องหมั่น ฝึกหายใจ

คุณชรินทร์ นันทนาคร กับ คุณสุเทพ วงศ์กำแหง สมัยที่ top form นั้น ร้องวลียาว ๆ ได้อย่างน่าอัศจรรย์ นี่เป็นผลจากการฝึกมาอย่างดี หากคุณทำตามได้ก็เก่ง สมัยนี้เทคโนโลยีการบันทึกเสียงดีขึ้น เสียงที่คุณฟังต่อเนื่องกันแท้ที่จริงแล้วคนร้องอาจจะร้องคนละวันกัน คนบันทึกเสียงเอาเสียงมาต่อกันอีกทีหนึ่งก็ได้ ดังนั้น เพื่อความสะดวกสบายของเราเอง เราก็สามารถเลือกจุดหายใจของเราเองได้ เพียงแต่อย่าให้ความต่อเนื่องของประโยคหรือวลีเสียไปเท่านั้นเป็นใช้ได้

เมื่อใส่ตำแหน่งการหายใจเสร็จแล้ว ก็เอาเพลงโปรดมาเปิดฟังเพื่อฝึก ถ้าเป็นแผ่นซีดีก็สะดวก เพื่อจะได้ตั้งให้เล่นเพลงเดียวกันซ้ำเรื่อยไป ถ้าเป็นดนตรีเปล่าสำหรับ karaoke ได้ยิ่งดี เพราะไม่มีเสียงนักร้องมาทำให้เขว

ก่อนจะฝึก ขอให้ผ่อนคลายกล้ามเนื้อต่าง ๆ ทำจิตใจให้สบาย ทำกายบริหารโดยการแกว่งแขน หมุนไหล่ บิดเอวสักเล็กน้อย จะช่วยให้กล้ามเนื้อผ่อนคลายและจิตใจสบายขึ้น ยิ้มให้ตัวเองในกระจกเสียหน่อยก็ดี จำไว้ว่า สีของหน้าเป็นอย่างไร สีของเสียงก็จะเป็นอย่างนั้น

-----ฝึกหาโฟคัสเสียงก่อน

เปิดเพล งแล้วเอาเนื้อเพลงมาดู แต่อย่าเพิ่งร้องตามเนื้อร้อง ให้ "ฮัม" ในคอ โดยปิดริมฝีปากไว้ ให้ฮัมไปตามทำนองเพลง อย่าให้เสียงฮัมขาดตอนจนกว่าจะถึงจุดหายใจที่เราทำเครื่องหมายไว้ พยายามหายใจให้เป็นธรรมชาติของเราที่สุด อย่าอั้นลมไว้รอท่อนต่อไป หากมีช่วงที่เว้นนาน เราก็หายใจแบบปกติได้ ถ้าเหนื่อยก็หยุดพักซะบ้าง เดี๋ยวจะหน้ามืดเป็นลมไปซะก่อน
เวลาฮัม ให้ปล่อยกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายตามสบายที่สุด แก้ม คอ อก หลัง ไหล่ ต้องไม่เกร็ง อย่าเค้นเสียง หากรู้สึกบาดคอ คอแห้ง คันคอ แสดงว่าเราใช้เสียงผิด
ระดับความดังหรือความแรงของการเปล่งเสียงไม่ได้ช ่วยให้ฮัมสูงต่ำได้ตามโน้ตทุกตัว บางทีการลดความดังของเสียงลงมาฮัมแบบสบาย ๆ เหมือนตอนที่เราฮัมเพลงเล่นเวลาอารมณ์ดี ๆ กลับจะทำให้ขึ้นเสียงสูงได้
ในขณะฮัม ให้สังเกตุบริเวณที่เกิดเสียงขึ้นในลำคอของเรา (หากเป็นหวัด หายใจไม่สะดวก มีเสมหะในคอ ย่อมไม่สะดวกในการฝึก) จุดที่เกิดเสียงสูง เสียงกลาง เสียงต่ำ เป็นจุดเดียวกันหรือไม่ หากเป็นคนละจุด ให้เลือกจุดที่รู้สึกสบาย ปลอดโปร่งที่สุด
ทำซ้ำๆ จนรู้สึกว่าฮำได้สะดวก ลื่นไหล ดีแล้ว (อาจะทำได้ภายใน 5 นาที หรือ 1 อาทิตย์ แล้วแต่คน) สังเกตุและจำตำแหน่งที่เกิดเสียงไว้ ก็เปลี่ยนจากฮัมเป็น "ฮา" โดยการอ้าปากให้ริมฝีปากเป็นวงกลมขนาดสบาย ๆ โดยไม่เกร็งแก้มและขากรรไกร อาจจะใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางตั้งขึ้นคู่กันใส่ปากไว้ ปล่อยให้ฟันขบเบา ๆ ใช้เป็นตัวช่วยพยุงขากรรไกร เพื่อให้กล้ามเนื้อกระพุ้งแก้มและขากรรไกรได้คลายอย่างเต็มที่ พร้อมกับออกเสียง "ฮา" ไปตามทำนองเพลง สังเกตุจุดที่เกิดเสียงเช่นเดียวกันกับเวลาฮัม
ทำซ้ำจนรู่สึกลื่นไหลดีแ ล้ว เปลี่ยนจาก "ฮา" เป็น "อา" โดยการอ้าปากให้ริมฝีปากเป็นวงกลมเช่นเดียวกัน และให้สังเกตุจุดเกิดเสียงเช่นเดียวกัน ทั้งหมดนี้พยายามอย่าให้เสียงในระหว่างจุดหายใจขาดตอน คุณจะได้ฝึกการหายใจไปด้วย
เมื่อออกเสียง อา จะรู้สึกว่ายากกว่า ฮา หรือ ฮัม เมื่อเวลาออกเสียงฮา จะรู้สึกสบายกว่า และ รู้สึกได้ว่าตำแหน่งของเสียงเกิดใต้จมูก เหนือลิ้นไก่ นี่ไม่ใช่การแนะนำว่าให้ร้องเพลงเสียงขึ้นจมูก แต่กำลังให้พิจารณาจุดเกิดเสียงที่เรารู้สึกได้ บางคนอาจจะรู้สึกเลยไปถึงหน้าผาก เราจะใช้จุดที่เกิดเสียงนี้ร้องเพลง ตรงนี้คือจุดโฟคัสเสียงร้องเพลงของเรา ไม่ใช่เสียงที่เราใช้พูด ขอให้ลองพูดลองตะโกนดูแล้วสังเกตุว่าจุดเกิดเสียงที่ใช้พูดใช้ตะโกนนั้นอย ู่ตรงไหน หากเราใช้เสียงนั้นมาร้องเพลง เราจะขึ้นเสียงสูงได้ลำบาก เป็นเสียงที่ฝืนขึ้น ตะโกนขึ้น ทำความลำบากให้ทั้งคนฟังและคนร้อง ที่สำคัญคือเส้นเสียง (voval chords) จะเสีย นักร้องดังหลายคนต้องเลิกอาชีพไปเพราะเหตุนี้ และถ้าฝืนร้องไปนาน ๆ จะทำให้เป็นมะเร็งกล่องเสียงได้
เส้นเสียงของเราต้องการกำลังแต่เพียงพอ เหมาะตามธรรมชาติของตัวเราเท่านั้นที่จะทำให้เกิดเสียง
จุดเกิดเสียงเมื ่อ ฮัม กับเมื่อออกเสียง ฮา เรารู้สึกได้ไม่ยากว่าเป็นจุดเดียวกันหรือใกล้กันมาก แต่เมื่อออกเสียง อา จุดเกิดเสียงมักจะเปลี่ยนไป ส่วนใหญ่ของคนที่ไม่เคยฝึกนั้นมักจะเกิดขึ้นในคอตั้งแต่โคนลิ้นลงไป สิ่งที่เราต้องการคือออกเสียง อา โดยใช้จุดเกิดเสียง ฮา
ทีนี้ให้ออกเสียงฮัมยาว ๆ พร้อมกับก้มตัวลงให้ลำตัวขนานกับพื้น ปล่อยมือและศีรษะห้อยลงตามสบาย สังเกตุจุดเกิดเสียง จะเห็นว่าก่อนก้มตัวและหลังก้มตัวจุดเกิดเสียงยังอยู่ที่เดิม แต่เมื่อก้มตัวลงจุดเกิดเสียงจะชัดขึ้น ที่นี้ยืนตัวตรง แล้วออกเสียง อา ยาว ๆ พร้อมกับก้มตัวลงเช่นเดียวกัน เมื่อก้มถึงระดับหนึ่ง จะสังเกตุได้ว่าจุดเกิดเสียง อา จะเลื่อนไปอยู่ตำแหน่งเดียวกันกับจุดเกิดเสียง ฮัม นี่แหละคือสิ่งที่เราต้องการ
หากสามารถแยกแยะจุดเกิดเสียงและมีประสพการ ณ์แบบนี้ก็ขอแสดงความยินดีด้วย เพราะโอกาสที่จะร้องเพลง "ไพเราะ" อยู่ไม่ไกล
ก้มแบบนี้ไว้ก่อน หากออกเสียงสุดลมหายใจก็หายใจซะครั้งนึงก็ได้ แล้วออกเสียง อา ใหม่ พยายามให้จุดเกิดเสียงอยู่ในตำแหน่งเดิมที่เกิดเสียง ฮัม อาจจะร้อง ฮัม ฮา อา สลับกันหลาย ๆ ครั้งในขณะที่ก้มอยู่เพื่อหาจุดเกิดเสียงก็ได้ จากนั้นร้อง อา โดยใช้จุดเกิดเสียงเดียวกับ ฮา แล้วค่อย ๆ ยืดตัวขึ้น พยายามประคับประคองให้จุดเกิดเสียงอยู่ที่เดิมตลอด อาจจะต้องฝึกกันหลายครั้งหน่อย แต่นี่เป็นด่านสำคัญของการฝึกร้องเพลงขั้นต้น
เมื่อทำได้แล้วกลับไปเปิด เพลงใหม่ ฝึกออกเสียง อา ไปตามทำนองเพลง อย่าให้จุดเกิดเสียงตกลงมาที่ลำคอ พยายามรักษาโฟคัสของคุณไว้และจำให้แม่น
หากร้องเป็น อา เบื่อแล้วก็ร้องเป็น ลา บ้างก็ได้ อย่าให้เสียงขาดระหว่างการเปลี่ยนตัวโน้ต เพียงแต่กระดกลิ้นเท่านั้นคุณก็ทำได้แล้ว ออกเสียงให้ต่อเนื่องกันไปจนกว่าจะถึงจุดหายใจต่อไป การร้องให้เสียงต่อเนื่องกันนี้ ภาษาทางการเขาเรียกว่า เลกาโต (legato) อย่าลืมประการสำคัญของเรา อย่าให้เสียงตกมาที่คอ การฝึกประคองจุดเกิดเสียงก็เหมือนการฝึกขี่จักรยาน ใหม่ ๆ ก็ต้องมีล้มบ้างเป็นธรรมดา อย่าได้ท้อใจ
เวลาลงเสียงต่ำ มักจะเผลอให้เสียงตกมาที่คอ เสียงที่ออกมาจะเปลี่ยนโทนไป ให้พยายามลงต่ำโดยประคองโฟคัสของคุณไว้ สังเกตุการร้องเสียงต่ำที่ถูกต้องของคุณผุสชาในเพลง เกิดมาร้องเพลง (download) นี้ก็ได้ (คุณจะได้ฟังเพียงครึ่งเพลง อยากฟังเต็ม ๆ ก็ต้องไปซื้อมาฟังเองแล้วแหละ) เพลงนี้เป็นตัวอย่างที่ดีให้คุณได้ คุณจะเห็นถึงการออกเสียงที่ลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ฟังสบายหูสบายใจ ไม่มีเสียงที่เกิดจากการเค้นหรือฝืนขึ้น

-----ตอนที่ 3 ระดับความดังของเสียง (Volume)

ขอเน้นว่าระดับความดังไม่สำคัญ หากเสียงที่พบค่อยหรือเบา ฝึกนาน ๆ ไปเสียงจะดังขึ้นเอง ฝึกใหม่ ๆ อาจจะไม่รู้ว่าต้องร้องดังแค่ไหน ก็ต้องหาดูเอาเองแหละว่า ร้องดังขนาดไหนจึงจะไล่เสียงสูงต่ำได้แบบสบายที่สุด เป็นธรรมชาติที่สุด ไม่ต้องมีการเค้น การเกร็งคอใด ๆ ทั้งสิ้น ก็ให้จำเอาไว้เลยว่าต้องร้องดังขนาดนั้น
การเพิ่มความดังของเสียงไม่ใช่ หมายความว่าต้องตะโกน หากฝึกบ่อย ๆ จะรู้ว่าเราสามารถร้องให้เสียงดังได้โดยไม่ต้องใช้แรงบีบบังคับแต่อย่างใด ไม่ว่าจะร้องเบาหรือร้องดัง ใช้แรงพอ ๆ กัน
ฝึกการออกเสียงให้ต่างกันตามโน้ต
ในตอนต้นได้บอกไว้แล้วว่า การฝึกนี้สำหรับผู่ที่อ่านโน้ตสากลไม่เป็น ดังนั้นในหัวข้อ ฝึกการออกเสียงให้ต่างกันตามโน้ตนี้ จึงหมายถึงระดับเสียงสูงต่ำที่แตกต่างกันออกไปตามทำนองเพลง หากออกเสียงไม่ถูกต้องนั้นคือเราร้องเพี้ยน
ขั้นต่อไปต้องบันทึกเทป พูดง่าย ๆ ก็คือ อัดเสียงร้องของเราไว้ฟังเอง หากมีโอกาส ก็ซ้อมร้องผ่านไมโครโฟนบ้างจะเป็นการดี เพราะจะได้ชินกับเสียงที่ออกมาจากเครื่องขยายเสียง ควรถือไมฯ ให้ห่างจากปากประมาณ 2 นิ้ว
ให้กลับไปฮัม ร้อง ฮา อา และลาใหม่ พร้อมกับเสียงดนตรีและอัดเทปไปด้วย เมื่ณฟังเทปที่อัดไว้ เราจะเป็นครูของเราเอง เราจะรู้ว่าร้องได้ถูกต้องตามทำนองหรือเปล่า ตรงไหนที่ร้อง ฮา อา ลา หรือฮัมเพี้ยนไป ก็ทำเครื่องหมายไว้และแก้ไข หากเก็บเทปที่ฝึกครั้งแรก ๆ ไว้เปรียบเทียบกับอีก 6 เดือนให้หลัง จะเห็นการพัฒนาได้อย่างชัดเจน
พยายามร้องให้ชัดทุกตัวโน้ต หมายความว่าโน้ตแต่ละตัวมีระดับเสียงสูงต่ำต่างกัน เราต้องร้องเสียงของโน้ตตัวนั้น ๆ ด้วยความมั่นใจ หากมีโอกาสได้ฝึกร้องขั้นคู่ (intervals) แล้ว จะเป็นประโยชน์มาก ขั้นคู่หมายถึงคู่ของโน้ตที่มีระดับเสียงต่างกัน เช่น คู่ 1 ได้แก่ โด-เร, เร-มี, มี-ฟา เป็นต้น คู่ 5 ได้แก่ โด-ซอล, เร-ลา, มี-ที, ฟา-โด เป็นต้น
สิ่งที่จะได้รับจากการฝึกแบบนี้ก็คือ การฝึกกล้ามเนื้อที่ใช้ในการควบคุมเสียง ฝึกการแยกแยะของหูต่อเสียงโน้ตต่างๆ คนที่เรียนดนตรีมานั้นมีหลักสูตร ear training เรียนกันโดยเฉพาะ ส่วนของเรานั้นก็ฝึกแบบนี้ไปก่อน มีบางคนเหมือนกันที่มีความสามารถทางร่างกายจำกัด คือหูไม่สามารถแยกแยะเสียงได้ และพัฒนาลำบาก ผลก็คือจะร้องเพลงเพี้ยนอย่างแก้ไขไม่ได้
การฟังเสียงดนตรีโดยตรงมักจะไ ด้ทำนองเพลงที่ถูกต้องเพราะไม่มีเสียงเอื้อนหรือเสียงวรรณยุคมาเกี่ยวข้อง เสียงของเครื่องดนตรีมี harmony ไม่เหมือนกัน เช่น เปียโน ทรัมเปต ไวโอลิน เล่นโน้ตตัวเดียวกันแต่จะฟังไม่เหมือนกัน เสียงของเครื่องดนตรีที่เหมาะกับการฝึกร้องคือเสียงของเปียโน แต่ดนตรีสำหรับคาราโอเกะก็ใช้ได้ เพราะมักจะมีเสียงดนตรีอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นไกด์ให้ โดยทั่วไปจะฟังออก
ต้องจำทำนองเพลงจนขึ้นใจ ฮัมทำนองได้โดยทำนองไม่เพี้ยน ถูกจังหวะจะโคน จำจุดหายใจได้ จึงจะเริ่มร้องเนื้อเพลงจริง ๆ
----ตอนที่ 4 ลักษณะของเพลง

เพลงส่วนใหญ่ โดยเฉพาะเพลงไทย เนื้อเพลงมักมี 4 ท่อน 2 ฟอร์ม ท่อนที่ 1, 2 และ 4 มักมีทำนองเหมือนหรือคล้ายกันมาก ท่อนที่ 3 จะเป็นท่อนแยก คือจะมีทำนองไม่เหมือนชาวบ้าน และมักจะขึ้นต้นด้วยเสียงสูงกว่าท่อนอื่น ๆ หากจำทำนองไม่ได้ พอถึงท่อนนี้ก็จะร้องเพี้ยนไปเลย การฝึกเท่านั้นที่จะแก้ไขได้ สำหรับเพลงไทยมักจะมีดนตรีส่ง ช่วยให้ร้องง่ายขึ้น แต่บางเพลงก็มี 2 ท่อน ฟอร์มเดียว แต่แตกต่างกันเล็กน้อย เช่น เพลงอาลัยรัก (ฉันรักเธอ รักเธอ ด้วยความไหวหวั่น .... ) จึงขึ้นอยู่กับเพลงและไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัว
การเรียนรู้ลักษณะของจังหวะดน ตรี จะช่วยให้เราเข้าใจลักษณะของเพลงได้ง่ายขึ้นด้วย เช่น เพลงจังหวะ Waltz มี 3 จังหวะ (3 beats) ใน 1 ห้อง (measure) เพลงโดยส่วนใหญ่จะมีเสียงเบสเน้นในจังหวะที่ 1 หากเราทำเครื่องหมายไว้ตรงคำร้องที่ลงจังหวะที่ 1 ก็จะช่วยให้เราร้องได้ถูกจังหวะง่ายขึ้น
อีกตัวอย่างหนึ่งได้แก่เพลง Rock เพลง Rock มี 4 จังหวะใน 1 ห้อง แต่จังหวะที่ 2 จะแบ่งออกอีกครึ่งหนึ่ง ถ้านับ one two three four พร้องกับปรบมือเป็นจังหวะไปด้วย โดยปรบแต่ละครั้งตรงกับการนับ แบบนี้เป็นการนับธรรมดา แต่การนับในลีลา rock จะเป็น one two-and three four การนับตรง two-and จะแทนที่ two ในการนับธรรมดาและต้องไม่ทำให้การลงจังหวะของ three four เสียไป ในเนื้อเพลง rock นั้นจะมีการเล่นคำให้มีการออกเสียง 2 พยางค์ในจังหวะที่ 2 นี้เสมอ มีหลายเพลงขึ้นต้นวลีในจังหวะที่สองนี้ตลอด

การออกเสียงตามอักขระวิธ ี

การร้องเนื้อเพลง จะต้องออกเสียงอักขระถูกต้องชัดเจน เมื่อมี ร เรือ ก็ต้องลิ้นหันแบบพอเหมาะพอสม เมื่อมีควบกล้ำก็ต้องออกเสียงกล้ำให้ถูก เพลงภาษาอังกฤษนั้น เสียง F, R, S, T พวกนี้ก็อย่าลืมออกเสียงด้วย มิฉะนั้นความหมายจะเปลี่ยนไป เช่น when the girl in your arms is the girl in your heart (ของ Cliff Richard ชื่อเพลงตามนี้เช่นกัน) ถ้าร้อง arms โดยออกเสียง S ด้วย แสดงว่า หญิงสาว (girl) ถูกกอดด้วยแขน 2 ข้าง ถ้าร้องโดยไม่มีเสียง S แสดงว่าถูกกอดโดยแขนข้างเดียว กอดสองแขนดีกว่ากอดแขนเดียว จริงไหม?

อารมณ์เพลง

หากแม่นทำนองและจังหวะแล้ว ทีนี้ก็ต้องดูเนื้อหาในบทเพลงและตีบทเพื่อใส่อารมณ์เพลง ในรายละเอียดแล้ว คุณต้องฝึกออกเสียงในลักษณะต่าง ๆ เพื่อใช้ในการสร้างอารมณ์เพลง เช่น ร้องดัง ร่องค่อย กระแทกเสียง มีเศร้า มีแจ่มใส ตัวอย่างการใส่อารมณ์เพลงที่ดีขอให้ฟังเพลงคุณชรินทร์ นันทนาครในยุคกลาง เช่นเพลง สายชล (สายเอย สายชล เหมือนสายกมลแห่งชีวิต... ), เพลงนางในสายฝน หรือหยาดฝนแรก พวกนี้ การใส่อารมณ์ในเพลงของคุณชรินทร์อยู่ในขั้นวิจิตรศิลป์ทีเดียว แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าแนะนำให้เลียนแบบลีลาคุณชรินทร์ น้ำเสียงของคนแตกต่างกันออกไป ลีลาที่ใช้ต้องเหมาะสมกับเสียงของตัวเองและทำนองเพลงด้วย

จินตนาการล ่วงหน้า

การร้องต้องนึกคำร้อง เสียงโน้ต และอารมณ์ของคำต่อไปไว้ล่วงหน้า แล้วร้องออกมาตามนั้น เช่น หากร้องเพลงชาติไทย เมื่อร้องคำว่า "ประเทศ" นั้น ใจต้องนึกถึงคำว่า "ไทย" พร้อมกับลีลา อารมณ์ และเสียงตามโน้ตไว้ก่อน เรียกว่าร้องในใจนำหน้าร้องจริงไปเล็กน้อยเสมอ ดังนั้น เมื่อฝึกร้องเพลง ก็จะฝึกสมาธิไปด้วย และหากมีสมาธิดีก็จะร้องเพลงดีขึ้นด้วย การนึกไว้ล่วงหน้ายังช่วยให้มีความตื่นตัวและมีกำลังพอที่จะร้องทุก ๆ ตัวโน้ตได้อย่างดี
ในสถานที่บางแห่ง ร้องเพลงใส่ไมโครโฟน แต่ไม่สามารถได้ยินเสียงตัวเองกลับมา เนื่องจากลำโพงหันออกไปทางอื่น หรืออยู่ในมุมอื่น ทำให้ควบคุมเสียงตัวเองได้ลำบาก และทำให้ร้องเพี้ยนได้ง่าย การร้องโดยใช้มโนภาพล่วงหน้าจะแก้ปัญหานี้ไปได้ คือเมื่อเรานึกขึ้นมาก่อนว่าจะร้องโน้ตตัวไหนหรือเสียงไหนแต่แรกแล้ว เมื่อถึงเวลาก็มุ่งเป้าหมายไปที่โน้ตหรือเสียงนั้นเลย ไม่ต้องอาศัยหรือรอฟัง feedback กลับมาว่าร้องถูกหรือไม่ จะทำอย่างนี้ได้ต้องฝึกจนแม่น

-----ตอนที่ 5 คุยกันก่อนจบ

สรุปว่าเราต้องเอาเนื้อเพลงที่อยากหัดร้องมาใส่จุดหายใ จ หัดฮัมหรือร้องลาตามทำนองเพลงจนจำทำนองและจังหวะได้ขึ้นใจ จากนั้นเริ่มร้องเนื้อร้อง อัดเทปเสียงตัวเองไว้แก้ไขจุดบกพร่อง ถ้าฟังเสียงตัวเองแล้วเลิกร้องเพลงไปเลยก็เสียใจด้วย แต่ถ้ายอมรับว่า นั่นละเสียงเราล่ะ ค่อย ๆ พัฒนาไป ก็ดีใจด้วย เมื่อฝึกจนร้องเนื้อเพลงได้แล้วนั้น ควรจะซ้อมและอัดเทปไว้แก้ไขไม่ต่ำกว่า 30 ครั้ง ถ้าจะให้แน่นอนก็ต้อง 50 ครั้งขึ้นไป
เสียงดีหรือไม่ดีไม่ใช่ปัญหา การใช้เสียงที่ฟังเป็นธรรมชาติ ไม่ฝืน ไม่กร็ง มีลีลาสอดคล้องกับท่วงทำนองเพลง จึงจะเป็นสิ่งสำคัญ
เมื่อต้องร้องโน้ตสูง ๆ มักจะเกิดเหตุการณ์ 2 อย่าง คือเสียงแตกหรือหลงไปเลยอย่างหนึ่ง และร้องเพี้ยนเพราะเสียงไม่ถึงอย่างหนึ่ง เมื่อต้องร้องเสียงสูงหากคุณก้มหน้าลงหน่อยจะช่วยให้ร้องเสียงสูงขึ้นได้ การออกกำลังกายจะช่วยให้เสียง "ถึง" ได้ดีขึ้น ลองร้องเพลงหลังจากที่ได้ออกกำลังกายจนเหงื่อตกมาแล้วดู จะพบว่าเสียงคุณแจ่มใส ร้องเสียงสูงได้ดี ส่วนอาการเสียงแตกนั้นมักจะเกิดจากเสียงไม่ถึง หากร้องเสียงถึงบ้างไม่ถึงบ้าง ก็ต้องพยายามประคองการออกเสียงให้ดี หมั่นฝึกบ่อย ๆ หากไม่ไหวจริง ๆ ก็ต้องร้องในคีย์ต่ำลง
ถ้าอายุมาก เสียงย่อมต่ำกว่าตอนที่อายุน้อย เพราะฉะนั้นเลือกเพลงคีย์ต่ำมาร้องดีกว่า หรือถ้าเปลี่ยนคีย์ร้องได้เองก็จะดีมาก
ในที่นี้ไม่ได้กล่าวถึงการฝึกออ กเสียงตามโน้ตต่าง ๆ หากมีโอกาสขอให้หัดไล่เสียงไปตามเสียงคีย์บอร์ดหรือเปียโน ให้เริ่มในช่วงคู่แปดกลาง (middle octave) แล้วค่อยเพิ่มเสียงโน้ตมาทางเสียงต่ำและไปทางเสี่ยงสูงทีละหนึ่งเสียง หากไล่เสียงได้จากซอลต่ำไปจนถึงซอลสูงได้ก็นับว่าเก่ง การไล่เสียงอาจจะทำโดย การฮัมธรรมดาหรือร้องลาก็ได้ ข้างล่างนี้มีแบบฝึกหัดให้พอประมาณ
อายุยังไม่เกิน 18 ปี อย่าฝืนร้องให้ได้ช่วงโน้ตกว้างขึ้นมากเกินไป (ฝึกเสียงให้ร้องได้ต่ำลง และ สูงขึ้น) เพราะเส้นเสียงยังไม่เจริญเต็มที่ เส้นเสียงจะเสียได้ จะทำให้เสียงเสียสมดุลย์ หมายถึงจะร้องได้ดีในโน้ตช่วงเดียว แต่ช่วงอื่นร้องได้ไม่ดี
โลกของดนตรีกว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีวันเรียนจบสิ้น ขอให้ระลึกไว้ว่าเราเรียนรู้ไว้เพื่อความสนุกสนานเพลิดเพลิน อย่าไปเร่งรัดตัวเองหรืเคร่งเครียดมากนัก จำไว้ว่าดนตรีเป็นธรรมชาติ อะไรที่ฝืนธรรมชาติไม่ใช่สิ่งที่ถูก

กระทู้หน้า ตอนจบแล้วหล่ะ
ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

----

หวังว่าคงจะมีป ระโยชน์ไม่มากก็น้อยสำหรับผู้ที่มีความคิดความต้องการจาเริ่มฝึกนะครับ

ขอให้โชคดีกับการฝึกร้องเพลงกันทุกคนครับ ~~!! (โชคดีแล้วก็อวยพรกลับมาให้ผมด้วยล่ะ 555)

9tum

bigkung

maxzy

chaiyo

chaiyo

serchon

serchon